- Ik wil op Salsa/Bachata les, ook al ken ik de basis stappen al.
- Ik wil een hele boel mooie cocktail jurkjes.
- Ik wil allemaal nieuwe pumps!
- Ik wil een leuke danspartner hebben (maakt niks uit of dat hij homo is).
- Ik wil dat mijn haar nóg langer wordt.
- Ik wil nieuwe sieraden.
- Ik wil shoppen met mijn schoonzus.
- Ik wil naar nog meer house party’s.
- Ik wil naar Parijs.
- Ik wil naar Berlijn.
- Ik wil deze zomer naar Tenerife (maar met wie?).
- Ik wil naar Salsa feesten.
- Ik wil naar Club Vie.
- Ik wil een krultang.
- Ik wil dit jaar ergens gaan drinken met mijn verjaardag met mijn vriendinnen/ vrienden.
- Ik wil mijn conditie verhogen (rennen in de middag?).
- Ik wil niet meer jonger geschat worden (hallo?! ik ben over 2 maanden 20 jaar!).
- Ik wil een keer naar de sauna met mn mamsie.
- Ik wil zelfverzekerder overkomen.
- Ik wil dit jaar heel veel reizen.
En zo kan ik wel door blijven gaan. Maar op een dag zullen zij allemaal vervuld zijn. En ben ik weer tevreden met mezelf. Ik moet er alleen even weer met kleine stapjes aanwerken. Nu even in een dipje, dadelijk straal ik weer mee met de heerlijke zon.
Sinds vandaag zijn wij één week uit elkaar. Soms voelt het gek aan, maar aan de andere kant ben ik er ook wel blij mee. Ik heb eindelijk mijn rust en ga nu zo wat elk weekend uit, de maand November is al volgeboekt bij mij.
Ik was alleen zo vaak, zo bang is onze relatie. Ik heb dingen gezien die ik niet hoefde te zien. Vriendinnen van mij die zich zorgen maakte over mij. Ik weet dat het de realiteit is, maar ik lees het liever en wil het zelf niet mee maken.
Het aller engste vond ik dat de twee dealers mij bijna meenamen omdat een vriend van Mick niet zo snel zijn coke (of iets dergelijks) kon afrekenen met zijn pin pas. Toen zeiden ze ”Het geld of je chickie!” Op dat moment kon Mick zelf nog pinnen en had voor zijn vriend gepind. Maar je wil niet weten hoe bang ik was en dat ik dagen lang nachtmerries had gekregen en steeds zijn stem hoorde met ”Het geld of je chickie!”… Eigenlijk was ik doodsbang. Zo bang ben ik nog nooit geweest. Wat zou er gebeuren als Mick niet kon pinnen? Er zou sowieso een gevecht ontstaan maar 9 van de 10x hebben dealers wel een mes of iets dergelijks bij zich.. Hoe zou het dan zijn verlopen? Zou ik dan ook als hoertje moeten spelen? Mijn eigen leven was net op het nippetje gered. Ik wil niet meer te recht komen in de drugswereldje, ik gebruik zelf ook totaal geen drugs. Ik ben anti-drugs.
Het enige waar ik nu gewoon van baal is dat was ik in boeken lees, zelf heb meegemaakt. Zoiets wens je je eigen vijand zelfs niet toe. Het was een nachtmerrie met heel veel angt en te veel spanning..
Mijn eerste 21+ feest. Want ik kwam erin met mijn hakken! Alhoewel ik me er wel heel jong bij voelde tussen al die mensen vond (kwam denk ik ook omdat ik weer wat jonger werd geschat dan dat ik eigenlijk ben, het gaf me eerst nogal een raar gevoel) was het wel een geslaagde avond/nacht. House music is zo relaxt en je kunt er zo makkelijk op dansen.
Ik had zelfs een beetje een flow met een DJ Dominggos (misschien kwam dat omdat ik nogal naturel eruit zag? Niet te veel make up en geen zonnebank voor mij, ik heb al een kleurtje van mezelf, want de dames daar hadden of een midlife crises of waren gewoon van die lelijke barbie poppen waar alles fake van was). Maar goed, ik was dus zo voor zijn draaitafel aan het dansen en ik kreeg oogcontact. Hij zag hoe ik danste en kwam voor mij dansen. Het was echt gezellig!
En verder kwam ik nog een oude snowboard leraar tegen die wilde dat ik dit jaar moest gaan snowboarden en een oude klasgenoot kwam ik tegen.
-
Mijn volgende dingen die ik op mijn wishlist ga schrijven zijn:
- Nieuwe high heels! (I need them, I’m small).
- Een zwarte cocktail jurk.
- En een clutch.
Dan zal ik niet weer heel de avond gek aangekeken worden en té jong geschat worden. Ook al kwam ik wel de club binnen. Alles heeft zijn voor- en nadelen.
Mijn voordelen zijn:
- Iedereen vind je lief & schattig.
- Krijg snel een praatje met iemand vanwege mijn lengte.
Mijn nadelen zijn:
- Ik word heel vaak jonger geschat.
- Ik kom niet overal bij.
Dat is het eigenlijk wel zo’n beetje. Ik stap nu lekker onder de douche, anders word het echt een ultra luie dag en daar heb ik geen zin in.
Ok even geen gezeik meer, even geen treuzelblogje meer, even alleen maar positief denken.
Vandaag was ik vrij en dat kwam heel mooi uit, ik ging lekker shoppen in de stad. Een mooie Douglas giftcard voor een vriendin gekocht en voor mij een heel handig klein bruin schouder tasje voor vanavond tijdens het uitgaan (die heel mooi bij mijn laarzen staan mét hak!)
Met mijn één meter vijfenvijftig word ik vaak jonger geschat als dan ik eigenlijk ben. Eerst vond ik dat nooit zo heel erg en wende ik me er wel aan. Maar nu ik over twee maanden twintig word begint het soms wel eens bij mij te knagen. Ik werd soms wel viertien jaar oud (jong) geschat terwijl ik toch écht negentien jaar ben.
Sinds kort draag ik laarzen met hak, ik voel me hier goed bij. Ik word niet meer al te jong geschat en word daardoor ook niet alleen maar geplaagd of opgetild etc.
Cafe Moda is ook echt mijn high heels zaakje geworden, daar verkopen ze de allermooiste hakken van heel de wereld! En zelfs in maatje vijfendertig (ja dat heb ik namelijk met open schoenen, ik ben klein maar fijn gebouwd).
Vanaf nu ben ik een echte dame, met lang haar en glinsterende coco chanel oorbellen en de mooiste hakken.
Vanaf nu is het niet meer de ”oh-zo-schattige-Dacil” maar de leuk jong volwassene meid.
Dat zou Deborah tegen mij hebben gezegd en dat heeft ze ook gezegd.
Ik ben even de draad kwaad, ik wil je niet kwetsen. Ik ben niet egoïstisch, ik weet dat als ik dit van jou wist ook even heel hard moest slikken. Dus schrijf ik het nu ook maar op (ik weet ook niet of dat je mn blogs leest, misschien is het ook beter om later ook mijn blogs niet meer te lezen want dan is het mijn leven en niet meer ons leven).
Ik vind het vaag om elke dag met jou te sms’en terwijl ik niks meer voor jou voel. En zoiets doe ik ook niet met een normale vriend of vriendin van me, tenminste niet elke dag. We sms’en wel, maar dan is het meestal alleen voor een tijd die we hebben afgesproken of waar we afspreken. Daarom wil ik er ook nog over na denken.
En dat ik niet mijn spullen op haal wil niet zeggen dat ik je niet wil zien. Het heeft geen haast in mijn ogen. Het is al over. Natuurlijk wil ik het nog met jou bespreken, maar wel als we allebei vreden mee kunnen hebben. Ik heb het idee dat je me steeds aanvalt, je begrijpt me niet of wilt me niet begrijpen.
Geef mij gewoon de tijd. En ik wil ook dat jij goed de tijd ervoor neemt want nu is het definitief uit. Ik wil niet met ruzie uit elkaar gaan, ik wil gewoon normaal met jou kunnen praten, ik wil je niet kwetsen of iets dergelijks. Ik wil gewoon met jou praten, zoals we daarvoor altijd al deden.
Vandaag is Leon jarig, een vriend van Mick. En ik wil hem niet feliciteren, door hem is deels onze relatie kapot gegaan. Hij bood het blowtje aan Mick aan en Mick kon of wilde geen nee zeggen. Als ik soms ’s avonds dejavu’s in bed krijg over die verschrikkelijke nacht, wil ik keihard tegen Leon zeggen ”Je word bedankt gozer!” en tegen Mick heb ik alle woorden al gezegd wat ik van hem vond. Ik kan ze allebei wel slaan, ik zal het niet doen. Ik ben ook nog een beetje down van binnen maar ik weet dat ik goed heb gehandeld. Ik heb tig keer gezegd dat ik anti drugs ben en niks van drugs wil weten. Mick begon te blowen (achter mijn rug om), ik gaf hem een kans, Mick blowde op die nacht waar ik bij was, ik gaf hem weer een kans (ik wilde het totaal niet) maar toch gaf ik hem een kans.. Maar sindsdien was ik minder van hem gehouden. Hij heeft iets kapot gemaakt in mijn hart, namelijk de liefde en het vertrouwen.
Ik ga nu verder met mijn leven, morgen zie ik mijn beste vriendin! Gaan we even gezellig kletsen, thee-leuten, foto’s maken etc. Vrijdag ga ik waarschijnlijk uit met een andere vriendin van me.
Het zal wel even slikken worden, maar ik kom er wel.
Het is over, mijn liefde is over. Ik weet dat we het allebei moeilijk zullen krijgen, maar we gaan ook allebei verder met leven. Vrienden zijn op dit moment belangrijk. Wij blijven ook vrienden, alleen heb ik een punt gezet achter ons relatie. Ik ben minder van jou gaan houden, toen jij de belofte had gebroken. Niet alleen de belofte was verbroken maar ook mijn hart was gebroken. Verder zijn mijn interesses ook weer veranderd. Vroeger wilde ik niks van r&b weten en nu draai ik bijna elke dag Beyoncé. Mijn kledingstijl is ook weer veranderd, meer volwassener, net als de ”rest”. Met een jegging, coco chanel oorbellen en een leuk truitje. Ik ben geen watt typje meer, helaas. Ik wil nu ook naar andere clubs uit, meiden die dezelfde kleding smaak hebben net als ik. Maar goed, dit gaat ook niet om mij.
Dit gaat om ons. Ik zal je missen, ik zal de smsjes in de avond missen, ik zal ons ”normale” contact missen, ik zal je om me heen missen, ik zal je knuffels missen, ik zal je kusjes missen, ik zou je dit jaar bij de kersviering missen.
Ik kan alleen zo niet meer verder, ik heb te veel pijn gekregen in mijn hart. Als dit nooit was gebeurd, als jij nooit blowde waar ik bij was, waren wij misschien het stelletje voor altijd.
Maar nu is dit verbroken, netals mijn hart.
Mijn hart is niet meer in één deel, het ligt in kleine korreltjes in mijn borst. Ik ben kapot.
Is het over? Is onze liefde weggevlogen? Mijn hart zegt van wel. Steeds en steeds weer hebben we ruzie. Ik heb het moeilijk. Ik had ooit een boek in mijn hand gehouden het heette ”Na een blowtje..” en nu wil ik het lezen. Want bij ons in de relatie heeft één blowtje ons relatie verpest. Totaal verpest. Ik kan het je niet vergeven.. Ik zou het wel willen, maar ik kan het niet. Dan doet mijn hart pijn. En moet mijn hart pijn lijden in een relatie? Ik ben een wrak. Ik kan dit niet meer aan. Ik kan mezelf toch ook steeds niet voor liegen of voor de gek houden? Dit blowtje heeft onze relatie verpest.
Eindelijk thuis, geen gezeur meer, geen gezeik meer. Maar gewoon lekker thuis. Niemand die boos op me kan worden, niemand die problemen met mij heeft. Gewoon lekker thuis.
Ik ben ‘t zat. Al dat gezeur en al dat gezeik van andere mensen. Blijf toch eens een keertje chill. ”Chillex”.
Nu ben ik alleen, alleen in mijn kamer. En dat vind ik fijn. Morgen schrijf ik naar jou een brief, want vandaag ben ik ‘t zat. Ik wil nu geen gezeur en gezeik meer aan me hoofd. Ik heb er genoeg van.
Het wordt me te veel dat mensen mij niet begrijpen, terwijl ik geen vlieg kwaad doe. Maar ik wordt wel 9 van de 10 aangevallen of mijn gevoel wordt niet geaccepteerd (gerespecteerd). En wat moet ik daarmee? Moet ik dan nu ook een harde bitch worden? Maar dat wil ik helemaal niet. De wereld is hard, vandaar dat ik het af en toe ook nog steeds moeilijk vind. Ik ben té lief.
1) Er werd over mij geroddeld, ik neem de initiatieven om met mijn docent en degene die erbij werden betrokken te gaan praten. Blijkt dus uiteindelijk ook heel anders te liggen, door een stoker. Krijg ik alsnog héél vervelend kritiek van een meisje (die er totaal niks mee heeft te maken) dat zij het niet begrijpt waarom ik een gesprek wil met die meiden? WTF! Echt waar, alweer zoiets. Het zijn jou zaken niet.
2) De blowsituatie. Ik heb het er moeilijk mee, bij mij heeft het kleine dingetjes kapot gemaakt. Mijn hart houd minder van hem. Mijn hart kon dit niet aan zien. Ik was echt kapot. En ik gaf hem een kans. Ook al heb ik er 1000000x zoveel moeite mee.
Ik weet totaal niet meer wat ik moet doen om mijn gevoelens goed te laten overkomen bij mensen. Hoe moet ik het duidelijk maken? Hoe moet ik het duidelijk maken dat ik dat niet wil? Ze luisteren niet naar mij.
Alsjeblieft.. ik wil hier uit komen..
